Zymer Mehani: ZËRI QË S’PUSHON profesorit atdhetar, Ahmet Qeriqi

Zymer Mehani: ZËRI QË S’PUSHON – profesorit atdhetar, Ahmet Qeriqi

Në dheun e Arbërit, ndër lisa të moçëm,

Pushon një burrë, trim, një emër që s’fiket,

Prof. Ahmet Qeriqi –ky zë i pashuar,

Fjalë e gdhendur në gur që prore përtërihet.

 

Ishte fjala e tij fanar që ndriçonte,

Kur nata rëndonte mbi supet e dheut,

Ishte pena e tij si shpatë që luftonte,

Për dritën e lirë, për liri t’atdheut..

 

Ndër rrugët e kohës me hapin e fortë,

Ai çeli dritare mbi shkëmb dhe mbi re,

Shkroi për flamurin, për gjakun e derdhur,

Për fjalën që mbeti si besë dhe si fe.

 

Kujtoni atë burrë me zë të pashuar,

Me shpirtin e gdhendur në gurin e fisit,

E gdhendi të vërtetën me faqe të bardhë,

Si drita e diellit mbi degët e lisit.

 

Ai s’ishte veç zë, as veç fjalë në letër,

Ishte rrënjë e tokës, e lashtë dhe e re,

Ishte fryma që thërriste me zë të betejës,

Për tokën e tij, për nderin, për ne.

 

Prof. Ahmet Qeriqi – zëri i atdheut,

Që nuk pushon kurrë në varr a në dhé,

Në çdo varg të tij, në çdo amanet,

Rron toka e shqipes, rron fjala e re.

 

Le të këndojnë malet, le të rrjedhin lumenjtë,

Le të tundet Kosova me dhé e me gurë,

Se shpirti i tij, si era mbi fushë,

Gjithmonë do t’na thërrasë: Kujdes për flamur!

Kontrolloni gjithashtu

Ylli Mece: TRAGJEDIA E ORES SE MBETUR NE - "19 e 03"

Ylli Mece: TRAGJEDIA E ORES SË MBETUR NË – “19 e 03”

NË PËRKUJTIM TË NJERËS PREJ TRAGJEDIVE TË POPULLIT TONË…E SIDOMOS TË VLORËS.( 28 Mars 1997) …